Filozofia

Maria Montessori (1870 – 1952)

była włoską lekarką i pedagogiem, twórczynią systemu wychowania przedszkolnego opartego na założeniach naturalizmu pedagogicznego, według którego należy rozwijać aktywność dziecka.
Maria Montessori dążyła do umożliwienia dziecku swobodnej aktywności i wszechstronnego rozwoju.
Celem systemu Montessori jest przygotowanie dziecka do samodzielnego życia przez wspieranie jego potencjalnych możliwości.

Montessori uważała, że każde dziecko ma swój własny, naturalny plan rozwoju, aktywizowany przez środowisko w którym się wychowuje.
Odpowiednio przygotowane otoczenie stanowi istotny warunek osiągnięcia przez dzieci pełnego rozwoju i życiowej niezależności.
Dziecko w ujęciu Mari Montessori jest „budowniczym samego siebie”, cały proces budowy powinien odbywać się w interakcji ze środowiskiem dziecka.
Montessori podkreślała, że edukacja powinna być oparta na indywidualnych potrzebach rozwojowych i zainteresowaniach dziecka przy współistniejących okresach tzw. wrażliwych fazach. Dzieci uczą się przez działanie, zdobywają praktyczne umiejętności poprzez własną aktywność.
Wszystkie materiały są uporządkowane tematycznie i łatwo dostępne – umieszczone w zasięgu ręki dziecka. Nauczyciel pełni rolę wspierającą dziecko, pomaga samodzielnie rozwijać i odkrywać rzeczywistość.

„EDUKACJA OPARTA NA ZAŁOŻENIACH MARII MONTESSORI

JEST ŹRÓDŁEM DLA ROZWOJU DZIECKA I KLUCZEM DO ODKRYWANIA ŚWIATA”